Osoby zmagające się z autyzmem poprzez regularne uprawianie sportu mogą zmniejszyć napięcie mięśniowe, poprawić poczucie równowagi i lepiej kontrolować koordynację swojego ciała.
Jak pokazują przeprowadzone badania, zdrowe dzieci w naturalny sposób potrafią opanować prawidłowe wykonywanie wszystkich najważniejszych ruchów ciała. Osoby zmagające się z autyzmem wykazują w tym zakresie znaczne zaburzenia i braki w odczuwaniu wszystkich mięśni. Z tego powodu częstą przypadłością, z którą muszą się zmagać, jest niedobór koordynacji ruchowej oraz napięcie mięśniowe. Wynika to z braku sprawnego połączenia procesów pobudzenia i hamowania. W praktyce może to oznaczać większe napięcie mięśni pleców przy zmniejszonym odczuciu w tkankach brzucha lub nadmierne napięcie mięśni łydek w stosunku do ud.
Z tego powodu dzieci z autyzmem mają problemy z utrzymaniem równowagi, prawidłowym ułożeniem kręgosłupa, a także oddychaniem, które jest przyspieszone i powierzchowne. Badacze podkreślają, że zaburzenia wynikające z autyzmu mogą prowadzić do problemów z dotlenieniem przednich części mózgu, odpowiedzialnych za odczuwanie emocji, co jest również związane z przystosowaniem społecznym.
Tego typu badania pokazują, jak istotną rolę w codziennym życiu autystycznych dzieci odgrywa aktywność fizyczna, która może stanowić nie tylko element rozrywki, ale także terapii wspierającej walkę z zaburzeniem rozwoju.
Eksperci zajmujący się sprawnością ruchową i rozwojem fizycznym dzieci ze spektrum autyzmu podkreślają, że podobnie jak w przypadku terapii zajmującej się kwestiami zaburzeń werbalnych i psychicznych, tak i część odpowiedzialna za rozwój sprawności fizycznej powinna być w pełni dopasowana do indywidualnych potrzeb dziecka.
Choć samo spektrum choroby można dopasować do ogólnych kategorii, to dobranie prawidłowego systemu leczenia jest bardziej skomplikowane. Nie wszystkie metody i aktywności będą rozwijać umiejętności dziecka i dopasowywać się do jego zainteresowań. Z tego powodu konieczna jest konsultacja ze specjalistą, takim jak fizjoterapeuta, psychiatra czy neurolog. Konsultacje z gronem lekarzy pomogą w doborze efektywnej terapii i znalezieniu odpowiednich metod leczenia.
Terapie ruchowe oprócz dopasowania do fizycznych potrzeb pacjenta powinny wiązać się z jego zainteresowaniami i aktywnościami sprawiającymi mu radość. Wśród najbardziej popularnych metod dostosowanych do dzieci z autyzmem można znaleźć między innymi dogoterapię, integrację sensoryczną, hipoterapię czy metodę Veroniki Sherborne.
Eksperci zajmujący się pracą z autystycznymi dziećmi wskazują także na kilka najważniejszych aktywności, które pomagają w codziennym poprawianiu koordynacji ruchowej pacjenta. Wśród tej grupy zajęć znajdują się między innymi ćwiczenia gimnastyczne, pompki, ćwiczenia na drabince lub drążku, spacery oraz zajęcia ruchowo-taneczne. Zainteresowane sportem dzieci mogą także w bezpieczny sposób uprawiać takie dyscypliny jak kolarstwo, pływanie, lekkoatletykę (szczególnie skoki oraz biegi), krótkie wspinaczki oraz taniec.
Zdjęcie główne: Vitolda Klein/unsplash.com
